Gleðilega hátíð!

27.des.’08 Addis Abeba

 

Núna er liðinn allt of langur tími síðan ég skrifaði nokkuð á bloggið síðast. Það eru nokkrar ástæður fyrir því og meðal annars að í Woitó notum við aldrei internetið af því að það er svo dýrt að nota gervihnattarsímann og hann er eini tengi-möguleikinn. Ég kom aftur upp til Addis 21.nóv en hef haft nóg að gera síðan, meðal annars að fylgja Jóel í skólann á Bingham á virku dögonum og þegar ég hef verið í fríi hef ég verið í eintómum jólagjafa og öðrum snúningum. Það er að mörgu leiti gott að koma hingað inn á milli af því að ég hef samskypti við fleira fólk og Addis hefur upp á margt skemmtilegt að bjóða.

  23.nóv tók ég þátt í Great Ethiopian Run hérna í Addis sem að var 10km hlaup frábær stemning og FULLT af fólki!.. þáttakan kostaði 40 birr (þá fékk maður þáttökunarbol) og þeir sem að áttu ekki efni á því fengu bolina ókeypis.

 

I Woitó brást regntíminn fólkinu sem átti að vara frá sept- nóv. Til þess að getað fengið uppskeru þarf meiri rigningu en kom og um lengra tímabil. Það hefur einungis rignt nokkra daga og þá aðeins lítið í einu nema einn dag sem setti metið með 67,3mm. Eina daginn sem ég hef klætt mig í peysu í Woitó! En það var því miður ekki nóg! Þó að það runnu litlir lækir í gegn um kristniboðsstöðina um daginn þá voru þeir allir horfnir um eftirmiðdaginn af því að sandurinn í Woito gleypti allt saman. Það er mikill sandur í litla þorpinu okkar Gisma í Woitódalnum, í suður Ómó. Með fáum orðum get ég lýst umhverfinu í Gisma svona: sandur, ryk, hiti, þurrkur, kaktusar, eðlur, maurar, geitur, hænsn, falleg fjöll, strákofar, forvitið fólk og fleira.. fremur rólegt og frumstætt líf!:)

 

Mér líður vel í Gisma!.. ég bý í húsi sem er skypt í tvo helminga. Í öðrum helmingnum býr stöðvarstjórinn Girma og í hinum helmingnum bý ég. Hann er með eldhúsið, litla stofu og útiveröndina og ég er með lítinn gang, tvö herbergi og sturtuherbergi. Útikamarinn er á milli þessa húss og húsið sem að Helga Vilborg, Kristján og fjölskylda búa í.
Ég borða hjá þeim allar máltíðir og er með þeim mest allan daginn. Ég byrja daginn á að fara í morgunmat og svo er ég með Davíð Ómar og Dagbjart Elí fyrstu þrjá kennslutímana þegar Helga Vilborg kennir Margréti Helgu og Jóeli í Woítóskólanum. Hún kennir þeim stærðfræði, íslensku, ensku og tónmennt og ég kenni þeim norsku, samfélagsfræði, landafræði og myndmennt.

  Þessa fyrstu þrjá tímana á morgnana sem Helga Vilborg kennir hef ég notað mest í gönguferðir um Gisma með Davíð Ómar í kerrunni. Dagbjartur Elí hefur þurft svolítinn tíma til þess að aðlagast nýja umhverfinu sínu og þessvegna hefur hann ekki viljað koma með á hverjum degi, þá hefur hann verið með í woitóskólanum hjá Helgu Vilborgu.      

 

Fólkið í þorpinu hlær og bendir á þessa löngu hvítu konu með litla strákinn í “bílnum”!?(kerrunni) ganga en ekki hafa neitt erindi.. bara gönguferð. Ég hef mjög gaman af því að spjalla aðeins við fólkið í þorpinu og í byrjun “vetrarins” tók ég með mér litla skrifbók og penna á hverjum degi og reyndi að læra ný orð á samako(tungumálið sem þjóðflokkurinn Tsemaí í Woito talar). Upp á síðkastið hef ég þó orðið mun latari og hef ekki tekið skrifbókina með eins oft. Ég þarf að nota þá litlu amharískukunnáttu sem ég hef til þess að getað lært nokkuð í samako. Davíð Ómar er að læra að tala og hefur stundum eftir þorpsbúum. Hann bendir á geiturnar og segir “delí!”:geit á samako.

 

Tvisvar í viku kemur Fantae, stelpa á svipuðum aldri og ég (hún veit samt ekki nákvæman aldur sjálf), er frá Jinka og vinnur í sjúkraskýlinu á kristniboðsstöðinni til mín og kennir mér amharísku. Þessir fáu tímar sem hún kennir mér eru mér mjög kærir. Hún er dugleg að vinna í sjúkraskýlinu á daginn og amharískukennslan er pínulítil aukainntekt fyrir hana. Hún kann næstum enga ensku og þessvegna verð ég að læra til þess að við getum spjallað saman.

  Ég fæ stundum að koma í kaffi til hennar í strákofann þegar hún er í fríi og þá byrjar hún á því að rysta kaffibaunirnar, svo mala þær, svo sýður hún kaffið og hellir því að lokum í bolla og býður upp á pop corn í meðlæti. Það er mjög huggulegt í strákofanum hennar sem hún hefur skreytt með mismunandi hekluðum dúkum í skærum litum.

 

 Woitóskólanum líkur kl.12 og eftir hádegi hef ég stundum farið í stuttar gönguferðir, föndrað eða bakað með Margréti Helgu og Jóel.. Það er enginn dagur eins og við fynnum upp á mismunandi hlutum að gera en allt tekur mun lengri tíma í Gisma heldur en ég er vön við út af hitanum.

 

Á hverju mánudagskvöldi er hugleiðing fyrir utan einhvern af strákofonum. Ég hef skroppið nokkur kvöld og mér fynnst það vera hápunkturinn af tilverunni í Woitó! Ég skil yfirleitt ekki meir en nokkur fáein orð en það að sitja saman í kolniðamyrkri undir stjörnubjörtum himni með samhuga bræðrum og systrum og syngja og lofa Guð það fynnst mér vera alveg frábært! Hugleiðingin fer oftast fram á samako en stundum er hún þýdd yfir á amharísku og þá hef ég einhverntíman náð samhenginu. Það er eginlega Fantae að þakka því að hún hefur þrjóskast til þess að kenna mér ýmiss orð sem að mér hafa fundist vera algerlega tilgangslaus en með þeim hef ég náð heilu samhengi.. td. allir hlutar trésins: trjábolurinn, greinarnar og blöðin. Mér fannst eginlega að orðið tré dugði! ..Sú hugleiðing fjallaði um vínviðinn og greinarnar.

 

Við förum yfirleitt mjög snemma að sofa í Gisma því að það er ekki mikið sem að hægt er að gera í myrkrinu á kvöldin og svo er maður yfirleitt úrvinda eftir heita daga. Við reynum að fara sparlega með það litla rafmagn sem við höfum frá sólarorkunni og reynum þessvegna að hafa ekki meira en eitt ljós kveikt í einu.

 

Á morgnana heyrir maður í hönunum sem að gala hver á fætur öðrum. Fyrst heyrir maður yfirleitt í einum hana í fjarska en svo færist hlóðið æ nær kristniboðsstöðinni þangað til að haninn sem að nágrannar okkar Dóbó og Dilló eiga byrjar og þá er engin leið að reyna að sofa lengur!

 

Á miðvikudaginn fyrir viku fór ég í aðgerð út af tánni.. ég hef verið með sýkingu í henni í nær fjórar vikur sem ég fékk í Woitó. Ég hef þurft að fara á sýklalyf tvisvar en það dugði því miður ekki svo læknirinn sem að hefur fylgst með tánni taldi að lítil aðgerð væri eini möguleikinn til þess að tánni skyldi batna. Mér var mjög illt í tvo sólahrynga eftir aðgerðina en þetta fer allt skána!.. Ég tók saumana fyrir tveimur dögum síðan.

 

Í haust hef ég farið í nokkur stutt ferðalög. Tvær eða þrjár vikur eftir að við komum til Gisma fórum við til Arba Minch til þess að kæla okkur niður og slappa af eina helgi. Það var gaman að koma þangað því að ég hef aðeins gist þar eina nótt fyrir einu og hálfu ári síðan og þá fékk ég ekki að sjá eins mikið.

 Í október komu Skúli og Kjellrún (kristniboðar) með lítinn ferðahóp frá Íslandi til okkar til Gisma. Þau héldu svo áfram leiðar sinnar til Ó-R (Ómó Rate) og ég fékk að fljóta með í þeirri för. Ég er mjög glöð yfir að hafa fengið að fara með þangað! Ómó Rate er mjög ólíkt Gisma en líkt með þeim hætti að kristniboðarnir lifa nálægt fólkinu. Kalli og Raggí (íslensku kristniboðarnir í Ó-R) voru mjög dugleg að segja okkur frá þjóðflokknum og starfi SÍK á svæðinu. Við fórum í bátaferð á Ómó ánni sem var alveg stórkostleg! Ég vona að ég fái fleiri tækifæri til að fara þangað!

 Ég fékk far með Marie (dönskum kristniboða í Ó-R) frá Ó-R til Jinka. Ég sat fram í hjá Maríe og svo voru fimm sjúklingar aftur í og fjórir í skottinu. Ég hafði mjög gaman af að hlusta á Maríe segja frá ýmsu sem að hún hefur lent í hérna í Eþjópíu á meðan hún keyrði á þessum hræðilega vegi til Jinka eins og ekkert væri.

 Ég var í Jinka yfir helgina á kristniboðs”retreet” fyrir kristniboðana sem að starfa í suður Ómó. Ég fékk líka að fylgja nokkrum hjúkrunarfræðinemum frá Noregi á Jinka Hospital.

 Ég tók sérstaklega eftir einni konu sem lá með nýfætt barn við hlið sér inni á “operating room”. Þegar við gengum inn í herbergið yfirgnæfði fýlan sem kom frá opnu sári á konunni. Þarmurinn stóð út úr sárinu til þess að létta undir bólgu eftir stungu í magann. Daginn áður en ég kom höfðu nemarnir fjarlægt langan, mjóan orm úr sárinu. Hún hafði komið á sjúkrahúsið ófrísk í níunda mánuðinum með stungusár á maganum eftir eginmann sinn.. þeim tókst að bjarga barninu og hún virtist fremur brött miðað við aðstæður.

 

Í fyrra málið fer ég suður til Awasa með vinkonum mínum. Við ætlum að stoppa í Langanó og fá okkur sundsprett og svo höldum við áfram til Awasa. Ég verð þar í eina viku í sólbaði og sundiJ og svo fer ég suður til Woító með Helgu Vilborgu og fjölskyldu.

 Ég vona virkilega að þið heima hafið haft það gott um jólin og ekki þurft að stressa of mikið! Ég hef haft það rólegt og gott með góðum vinum og góðum mat!:)

 

Gleðilegt nýtt ár!