Addis Abeba 8.febrúar 2009
Um jólin var ég í Addis með nokkrum vinum og eftir jól fór ég til Awasa og var þar nokkra daga en gisti í tjaldi við langanósjóinn á nýársnótt. Þetta var allt saman mjög vel heppnað en ég saknaði þess samt svolítið að vera heima hjá mömmu og pabba og litla frænda sem var í heimsókn hjá þeim um jólin!
Eftir jólafríið fór ég með Helgu Vilborgu og fjölskyldu suður til Woító. Við vorum þar aðeins í þrjár vikur í þetta skyptið vegna ráðstefnunnar sem haldin var í Awasa í síðustu viku. Eftir ráðstefnuna fórum við aftur upp til Addis og verðum hér í tvær vikur vegna skólagöngu Margrétar Helgu og Jóels á Bingham. Helga ætlar að fylgja Dagbjarti Elí í leikskólan þessa vikuna og þá verð ég hérna á norsku skólalóðinni með Davíð Ómar.
Það er mjög gott fyrir krakkana að fá að hitta önnur börn inn á milli þess sem við erum í Woító. Það eru að sjálfsögðu börn þar líka en þau eru mjög ólík íslensku krökkonum. Jóel hefur eignast marga vini í Gisma þorpinu og hann er mjög vinsæll meðal strákanna. Þegar við komum úr löngum ferðalögum aftur í þorpið hlaupa krakkarnir meðfram bílnum og kalla “Jóel, Jóel, Jóel..”
Ég held samt að það sé öðru vísi að vera stelpa í Gisma. Margrét Helga vill gjarnan leika sér með barbie-dúkkur en þær fáu stelpur sem hún getur leikið sér við hafa ekki séð svoleiðis hluti oft áður og gleyma því að þær séu í heimsókn hjá henni. Þær verða svo uppteknar af öllum leikföngonum að þær gleyma sér mjög fljótt! Margrét Helga er mjög dugleg að lesa og er læs á íslensku, ensku og norsku.. mér fynnst það vera ótrúlegt hjá sjö ára stelpu!
Dagbjarti Elí líður betur núna í Gisma og segir stundum við mig að honum fynnist best að vera í Woító því að það er svo hlítt og gott þar en það eru mjög breyttar skoðanir á því!
Í þær þrjár vikur sem við vorum Gisma í janúar var um 40 stiga hiti á hverjum degi og fyrstu dagana þegar við komum uppgötvuðum við að ískápurinn var bilaður! Helga hafði tekið með sér kjöt, mjólk, osta, jógúrt og ég tók með mér ½ kg af brúnosti sem ég fékk sendan frá Noregi um jólin. Helga var búin að taka með kælivörur sem hún ætlaði að nota á þremur vikum en við þurftum að klára það mesta á nokkrum dögum! Kjötið var of mikið þannig að hún gaf nokkrum í þorpinu mestan hluta þess á Eþjópísku jólonum 7.jan.
Við fórum í eina stutta ferð til Jinka og gistum þar í tvær nætur til þess að kæla okkur aðeins niður og heilsa upp á tvo íslenska læknanema(Björg Jónsdóttir og Auður) sem að eru að vinna á Jinka Hospital. Þær komu svo með okkur aftur til Gisma til þess að fá að sjá kristniboðsstarfið þar.
Marianne Espeland (norskur kristniboði í Jinka sem hefur einnig starfað í Gisma) gaf okkur gott ráð til þess að kæla niður drykkjarvatnið. Það var að setja blauta klúta í kringum vatnsflöskurnar og leggja þær í bala á gólfið. Þetta virkar mjög vel og drykkjarvatnið virtist næstum því “kallt” með þessum hætti. Dagbjartur Elí sem nú er orðin fjögra ára kom til mín eitt skypti þegar ég var að baka í eldhúsinu með segul í hendinni. Hann spurði mig fyrst hvort að balinn þarna í horninu á gólfinu væri “nýi ískápurinn” og ég svaraði því játandi, þá snéri hann sér að balanum og skellti seglinum á eina vatnsflöskuna! : )
Fantae sem hefur verið að kenna mér amharísku í Gisma flutti til Jinka (þaðan sem að hún kemur) fyrir tveimur vikum síðan.. ég varð mjög leið þegar hún flutti! Hún sagðist ekki fá nógu há laun fyrir starfið sem að hún gerir í sjúkraskýlinu en hún er með ágætislaun miðað við aðra eþjópa í sama starfi. Hún sagðist vera búin að fá vinnu við að flétta hár í Jinka og ætlaði einnig að selja dúka og sessur sem hún hefur verið að hekla. Ég held að hún hafi aðalega saknað fjölskyldu sinnar og að lífið í Gisma hafi verið of erfitt svona til lengdar. Það er mjög erfitt að fá kristniboða, hjúkrunarfræðinga og kennara til þess að starfa þar um lengra tímabil.
Í janúar fékk ég að fara með Dinóde(hjúkrunarfræðingi) tvisvar í bólusetningarferð. Þá höfum við farið af stað kl.5:30 á mánudagsmorgnum og fengið að sjá sólarupprás á leiðinni.. sem er alveg stórkostlegt hérna í Eþjópíu!
Ég hef heyrt að þau sem starfa við þessar bólusetningar vilja fá alla mögulega hjálp sem er í boði í þessum bólusetningarherferðum þannig að ég bauð mig glaðlega fram til þess að bólusetja (mig langar til að læra hjúkrunarfræði). Ég spurði Dínóde daginn áður en við fórum hvort að ég mætti prófa og kanski hjálpa til.. “possible?”.. og hann svaraði “ya, ya possible”, “everything is possible in Africa”.. en svo þegar við komum til Kerkelle (þorpið þar sem átti að bólusetja) og ég var tilbúin til að hjálpa þá spurði hann: “is it for picture?”.. “no, I want tho help” svaraði ég og þá sagði hann mér að spyrja læknanemana hvað þeim fyndist. Þær voru búnar að útskýra fyrir mér hvernig ég ætti að gera þetta þannig og það hlakkaði í mér.. “já, já notaðu tækifærið” sögðu þær, þannig að ég sagði honum það en þá svaraði hann mér að ég þyrfti að vera búin að læra fyrst til þess að mega bólusetja.. sem er náttúrulega rétt! svo það fór því miður ekki lengra en það!
Núna eru bara um fjórir mánuðir eftir af minni dvöl hérna í Eþjópíu! Þetta líður allt svo rosalega hratt og ég veit ekki hvort að fjórir mánuðir séu nóg! Ég á eftir að sakna þess alveg rosalega mikið að vera hérna.. fólkið sem ég hef kynnst, söfnuðurinn í Gisma, maturinn, lyktin.. jafnvel þessari “jalla” tónlist sem er spiluð út um allt!.. og vinnufólkið hérna við norsku skólalóðinni í Addis o.m.fl.!
Ég bið að heilsa í bili!
In Christ alone my hope is found;
He is my light, my strength, my song;
This cornerstone, this solid ground,
Firm through the fiercest drought and storm.
What heights of love, what depths of peace,
When fears are stilled, when strivings cease!
My comforter, my all in all—
Here in the love of Christ I stand.
In Christ alone, Who took on flesh,
Fullness of God in helpless babe!
This gift of love and righteousness,
Scorned by the ones He came to save.
Till on that cross as Jesus died,
The wrath of God was satisfied;
For ev’ry sin on Him was laid—
Here in the death of Christ I live.
There in the ground His body lay,
Light of the world by darkness slain;
Then bursting forth in glorious day,
Up from the grave He rose again!
And as He stands in victory,
Sin’s curse has lost its grip on me;
For I am His and He is mine—
Bought with the precious blood of Christ.
No guilt in life, no fear in death—
This is the pow’r of Christ in me;
From life’s first cry to final breath,
Jesus commands my destiny.
No pow’r of hell, no scheme of man,
Can ever pluck me from His hand;
Till He returns or calls me home—
Here in the pow’r of Christ I’ll stand.
Words and Music by Keith Getty & Stuart Townend
Copyright © 2001 Kingsway Thankyou Music
